«Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego».
NIEDZIELA 15 lutego 2026 r.
Dzisiaj Jezus mówi: Nie przyszedłem znieść, ale wypełnić.
Co to jest prawo? Kim są prorocy?
Przez Prawo i Proroków rozumie się dwa różne zestawy ksiąg Starego Testamentu.
Prawo odnosi się do pism przypisanych Mojżeszowi; Prorocy, jak sama nazwa wskazuje, są pisma proroków i literatura mądrości.
W dzisiejszej Ewangelii Jezus odnosi się do tego, co uważamy za podsumowanie kodeksu moralnego Starego Testamentu: przykazania Prawa Bożego.
Według Jezusa, Prawo nie polega na wyłącznie zewnętrznych zasadach.
Nie. Prawo nie jest założeniem, które przyszło z zewnątrz. Wręcz przeciwnie.
W rzeczywistości Prawo Boże odpowiada ideałowi doskonałości, który znajduje się w sercu każdego człowieka.
To dlatego kto spełnia przykazania nie tylko czuje się spełniony w swych ludzkich aspiracjach, ale osiąga też doskonałość chrześcijaństwa lub, według słów Jezusa, osiąga doskonałość królestwa Bożego: kto je wypełnia i uczy wypełniać, ten będzie wielki w królestwie niebieskim.
Bo powiadam wam. Zgodność z prawem nie wynika z pisma, litera bowiem zabija, Duch zaś ożywia.
To właśnie w tym sensie Jezus stara się być autorytetem w interpretacji Prawa zgodnie z jego autentycznym duchem. W interpretacji Jezusa, Prawo jest rozszerzane aż do ostatnich konsekwencji: szacunek dla życia jest związany ze zwalczaniem nienawiści, zemsty i ataku; czystość ciała przechodzi przez wierność i nierozerwalność, prawda danego słowa przechodzi przez szacunek do przymierzy.
Wypełniając Prawo, Jezus ujawnia w pełni człowieka człowiekowi, i zarazem jasno pokazuje mu jego najwyższe powołanie.
Przykład Jezusa zaprasza nas do tej doskonałości życia chrześcijańskiego, w której czyny następują po słowach.
