Słowo stało się ciałem i zamieszkało między nami
Niedziela ADORACJI 4 I 2026 r.
Warto napełnić serce wdzięcznością wobec Trójcy Przenajświętszej za fakt zstąpienia wszechmocnego Bożego Słowa z królewskiego tronu nieba.
Z naszej strony należałoby Jemu zaufać.
Jeśli przyjmiemy Bożą mądrość i będziemy się nią kierowali w posłuszeństwie wiary, to zagwarantujemy sobie życie w wiecznej szczęśliwości.
Ojciec niebieski pragnie dla nas niczego innego jak tylko naszego szczęścia i robi wszystko, aby nam je podarować.
Od nas tylko zależy, jak na tę propozycję Bożej miłości odpowiemy.
Jakże piękny to widok, gdy dorosły człowiek nie wstydzi się swojej wiary - kiedy piłkarz po strzeleniu bramki klęka na murawie, by podziękować Bogu; kiedy skoczek narciarski czyni znak krzyża w zaufaniu i oddaniu się w ręce Najwyższego; kiedy mężczyzna uchyla czapkę, przechodząc przed kościołem.
Oddają Bogu to, co należy do Niego, zostawiając sobie to, co należy do nich.
Mądrość wychwala sama siebie, chlubi się pośród swego ludu [...] i ukazuje się dumnie.
Nieraz może się nam wydawać, że mądrość unosi się pychą, ale tak naprawdę jest pełnią pokory.
Dlaczego ?
Ponieważ ukazuje ona wielkość Boga, który przed wiekami [ją] stworzył i która w świętym przybytku, w Jego obecności zaczęła pełnić świętą służbę.
Prawdziwa bowiem pokora wywyższa Tego, który dał jej wszystko, i nie stawia siebie w centrum, ale - jak mówi św. Paweł - chlubi się w Panu.
Tak naprawdę, mamy się z czego chlubić.
Czytamy w liturgii słowa w Liście do Efezjan:
Bóg [bowiem], który napełnił nas wszelkim błogosławieństwem, [...] wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem.
To jest prawdziwa mądrość. Prośmy więc, aby Ojciec chwały dał nam ducha mądrości [...] i światłe oczy serca.
Módlmy się też o to, abyśmy uwierzyli Chrystusowi - Słowu, które jest Mądrością Boga, które było na początku u Boga, które było na świecie, a świat stał się przez Nie, i abyśmy nigdy nie należeli do tych, o których mówi Ewangelia: świat Go nie poznał. Przyszło do swojej własności, a swoi Go nie przyjęli.
