Rodzina

"  Należeć do rodziny Boga "

Czwartek 17 XII 2020 r.  

Liczby i numery były dla Żydów bardzo ważne. 

W genealogii przedstawionej przez Mateusza widzimy,

 że Jezus w linii prostej pochodzi od Abrahama. 

Trzy etapy po czternaście pokoleń, czyli dwa razy po siedem. 

Mamy więc w sumie sześć razy po siedem pokoleń.

Liczba siedem jest symbolem pełni, sześć to liczba skończoności. 

W szóstym dniu Bóg stworzył człowieka. 

Oprócz mężczyzn w rodowodzie Jezusa są wymienione cztery kobiety: 

Tamar, Rachab, Rut i żona Uriasza – Batszeba. 

Życie każdej z nich było naznaczone cierpieniem, grzechem, 

ale też odwagą, miłością, poświęceniem. 

Jezus przychodzi do wszystkich i wszyscy 

są objęci Jego zbawczą miłością. 

To On wnosi w naszą skończoność 

nieskończoność swojej łaski, 

miłości i prawdy.

Jezu, Twój ród wciąż się powiększa,

 bo są w nim także Ci,

 którzy poszli za Tobą, 

tworząc nową rodzinę przyjaciół i uczniów. 

Cieszę się, że moje imię też jest w nim zapisane,

jak i moja historia.

Umocnienie

 " Nie wstydź się swoich wątpliwości. "

środa 16 XII - III tydzień adwentu .

 

 Nie wstydź się swoich wątpliwości

Rozbrajająca jest prostota i pokora Jana. 

On także ma własną wizję nadchodzącego Mesjasza,

 opartą na starotestamentalnych proroctwach: 

ma to być surowy sędzia, który przeprowadzi bezwzględny sąd. 

Jezus jednak wychodzi poza wszelkie schematy i oczekiwania. 

Jan czuje się wręcz zagubiony, 

ale jest na tyle szczery i odważny, 

że nie pogrąża się w swoich wątpliwościach i domysłach,

 lecz pyta wprost Jezusa przez swoich uczniów: 

„Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, 

czy też mamy czekać na kogoś innego?”. 

Pytanie to pokazuje nam dramat serca proroka. 

Jezus odpowiada Janowi, pokazując, 

że w Nim spełnia się proroctwo z Księgi Izajasza .

 Znaki te widzieli na własne oczy także uczniowie Jana, 

są więc wiarygodnymi świadkami.

Jezu, pragnę przychodzić do Ciebie

 w moich zagubieniach i wątpliwościach. 

Wierzę, że je rozwiejesz i umocnisz moją wiarę w Ciebie.

 

Droga

 „Dziecko, idź i pracuj dzisiaj w winnicy”.

Wtorek 15 XII  -  III tydzień adwentu 

Wszystko zaczyna się od wezwania Ojca:

"Dziecko, idź dzisiaj i pracuj w winnicy.", 

to znaczy idź i pełń moją wolę. 

Pan Bóg w swoim ogromie miłości jaką darzy swój lud,

obdarzył go również wolnością. 

My jako lud Boży możemy powiedzieć "tak", 

lub iść swoją drogą; na własną rękę - bez Niego.

Proszę....

" Jezu, proszę Cię o serce proste i szczere,

 abym szedł ufnie za Tobą przez życie."

Poniedziałek 14 XII - III tydzień adwentu 

Naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.

 

Powołanie to zaproszenie przez Jezusa do nieustannego 

naśladowania Go, do współdziałania z Nim w zbawianiu świata. 

To jego cichy szept słyszany w głębi serca: 

Pomóż mi kochać ludzi, nie mam innych rąk niż Twoje. 

Dlatego dzisiejszy refren psalmu 

"Naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami" 

winien być nieustanną prośbą powołanego skierowaną do Boga .

Naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami. 

Chociaż te ścieżki często mogą prowadzić w zupełnie 

inne miejsce niż byśmy się spodziewali.

 Bardzo często nawet tam, gdzie nie będziemy mile widziani.

Jezu, proszę Cię o serce proste i szczere, 

abym szedł ufnie za Tobą przez życie, 

a nie podważał Twojego autorytetu wobec innych.

Radość

" Zawsze się radujcie, nieustannie się módlcie. "

III  NIEDZIELA ADWENTU 13 XII 2020 r.   

Kim jestem, a kim nie?

Niedziela Gaudete – Niedziela Radości. 

Liturgia zaprasza nas do radości, 

bo przychodzący Pan jest coraz bliżej. 

Jan Chrzciciel pokazuje nam, 

co jest źródłem tej głębokiej radości, 

której świat dać nie może. 

To świadomość własnej tożsamości i misji. 

Jan wie, kim jest w oczach Boga i jaką misją On go obdarzył. 

Mówiąc o samym sobie do faryzeuszy, 

najpierw trzykrotnie zapewnia, kim na pewno nie jest. 

Dopiero potem stwierdza, kim jest. 

Im bardziej będziemy świadomi, kim jesteśmy, 

a kim nie, tym więcej radości będzie 

nam towarzyszyło w codzienności.

Jezu, pragnę odkrywać, kim jestem w Twoich oczach,

aby móc innych prowadzić ku Tobie.

Spotkanie

" By nie rozminąć się z Bogiem "

Sobota 12 XII - II tydzień adwentu 

Bóg przychodzi w prostocie, pokorze, ubóstwie i ukryciu. 

Nie ma w Jego przyjściu nic z tryumfalizmu, 

za którym czasami tak przewrotnie tęskni serce człowieka. 

Podobnie poprzednik Słowa Wcielonego, 

Jan Chrzciciel, przyszedł w pokorze i ubóstwie,

 głosząc chrzest nawrócenia. 

I natychmiast, kiedy zaszła taka potrzeba, prostował, 

że to nie On jest oczekiwanym Mesjaszem. 

Dopóki nie przyjmiemy Bożego stylu za nasz własny,

 będzie nam bardzo trudno rozpoznawać, 

rozeznawać i przyjmować znaki czasu,

 a także akceptować Boże działanie w naszej codzienności. 

Co więcej, ryzykujemy, że jak uczeni w Piśmie i faryzeusze

 będziemy się po prostu z Bogiem

 rozmijać na naszych drogach życia.

Jezu, pragnę wciąż na nowo odnajdywać Cię w tym,

 co jest proste, ubogie i pokorne.