Wędrówka

>>Mistrzu, dobrze, że tu jesteśmy.>>

II NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU 

"DZIEŃ FATIMSKI"- 13 III 2022 r. 

Naprawdę warto 

wyruszyć w tę niezwykłą przygodę z Chrystusem .

Promieniować szczęściem na widok Boga

Nieodmiennie zadziwiać nas powinna ta niezłomna wola Jezusa,

 by wyruszać na poszukiwanie miejsc, 

w których spotka swego Ojca. 

W żyznej Galilei, na pięknych, obfitujących w wodę i żywność 

równinach można by wygodnie ułożyć sobie życie, 

stworzyć bezpieczne schronienie, 

w którym niczego by nie brakowało. 

Jezus jednak czuje wezwanie na wysoką i samotną górę. 

Odchodzi z tej strefy komfortu, w której 

zaspokojone są wszystkie ludzkie potrzeby. 

Wszystkie poza tą jedną, najważniejszą:

 potrzebą spotkania z Bogiem. 

Dla jednej takiej chwili warto się długo wspinać. 

Warto pozostawić za sobą przyjemny cień i chłodne źródła. 

Rozświetlone oblicze Jezusa to nie tylko widoczny znak 

Jego chwały, lecz także obraz głębokiego szczęścia,

 którego doświadcza w spotkaniu z Ojcem.

Naprawdę warto 

wyruszyć w tę niezwykłą przygodę z Chrystusem .

„ Dobro zawsze wraca „

Mam prośbę do Rodzin Katolickich z bloków z ulic :

Rómmla 1 , 1a, 1b,  3,  5,  7 , 8 ,  10 , 12 ,  33,  33 a,  33 b ,

 Przechodniej 2 , 4, 6 ,  10 ,  ul. Harcerskiej ,

Oraz do Wszystkich Żywych Róż 

aby swoją dodatkową cegiełką 

 w kwocie 50 zł  pomogli w ufundowaniu

Mensy ołtarzowej z kamienia 

w Prezbiterium przy Tabernakulum .

Projekt naszego architekta inż .Witolda Dominik .

Dary serca w kopercie z napisałem"  Ołtarz  "

 można składać do końca czerwca na tace lub wysłać 

na konto Parafii .

Za okazane serce dziękuję . 

Spojrzenie

Spójrz na Chrystusa

Prędzej czy później napotkasz upiorną przeszkodę,

która stanie się twoim utrapieniem.

Zachorujesz.

Stracisz pracę.

Ulegniesz wypadkowi.

Zostaniesz oszukany.

Umrze ukochany człowiek.

Zestarzejesz się.

Opadniesz z sił.

Przeszkoda ta może przybierać różne formy i rozmiary.

Wszystko tak dobrze się układało.

I nagle: okropna przeszkoda.

Może sprawić ci tyle bólu, że chciałbyś umrzeć - jesteś

taki rozczarowany, zniechęcony, zrozpaczony.

Tym krzyżem jest rzeczywistość każdego ludzkiego życia.

Ale coraz mniej ludzi sobie z nim radzi.

Nie akceptują go, już nie wytrzymują.

Nie masz jednak wyboru.

Albo będziesz niósł swój krzyż,

albo ten krzyż cię przygniecie.

Ale będziesz potrafił go nieść, jeśli pojmiesz

sens i misję krzyża.

Ten krzyż zaprowadzi cię z powrotem ku twojej prawdzie,

do prawdziwego wymiaru ubogiej, słabej wrażliwej,

małej istoty ludzkiej.

Jest niczym antena, za

pomocą której możesz odbierać posłannictwo Boga.

Spójrz na krzyż Chrystus .

Nie uwolni cię od twojego cierpienia,

ale nada mu sens.

Oczyma, które płakały,

zobaczysz

wszystko inne i o wiele lepsze.

Wytrwałość

 

Chrystus jedyną naszą nadzieją.

Niedziela Adoracji  06 III 2022 r.  

Początek dzisiejszej Ewangelii przywodzi na myśl

zielone i kwitnące ziemie,

zroszone przez wody Jordanu,

a także kamienistą pustynię Judei.

Oba te miejsca są polem działania Ducha.

Tak też powinno być w naszym życiu.

Zarówno chwile radości i obfitości, jak też chwile smutku

i bólu mają być wypełnione obecnością Bożą.

Chrystus kuszony na pustyni nie ulega pokusom.

Zemstę złego ducha znamy z opisu Męki Pańskiej:

na krzyżu dokonało się ostatnie kuszenie.

Jezus mógł udowodnić, że jest Synem Bożym,

i uniknąć śmierci,

ale wtedy życie każdego z nas już na zawsze

byłoby pustynią, z dala od ożywczych wód Jordanu.

Prosimy Synu Boży ,

kiedy rozpętały się demony zła

wojny , która niesie śmierć , ból ,cierpienie ,

ucieczkę tak wielu rodzin

prosimy o dar pokoju słowa św. Jana Pawła II

Boże ojców naszych, wielki i miłosierny!

Panie życia i pokoju, Ojcze wszystkich ludzi.

Twoją wolą jest pokój, a nie udręczenie.

Potęp wojny i obal pychę agresorów .

Wysłałeś Syna swego Jezusa Chrystusa,

aby głosił pokój bliskim i dalekim 

i zjednoczył w jedną rodzinę 

ludzi wszystkich ras i pokoleń. 

Usłysz krzyk wszystkich Twoich dzieci,

udręczone błaganie całej ludzkości. 

Niech już nie będzie więcej wojny – złej przygody, 

z której nie ma odwrotu, 

niech już nie będzie więcej wojny – kłębowiska walki i przemocy. 

Spraw, niech ustanie wojna (…), która zagraża Twoim 

stworzeniom na niebie, na ziemi i w morzu. 

Z Maryją, Matką Jezusa i naszą, błagamy Cię, 

przemów do serc ludzi odpowiedzialnych za losy narodów.

 Zniszcz logikę odwetów i zemsty, 

a poddaj przez Ducha Świętego nowe 

rozwiązania wielkoduszne i szlachetne, 

w dialogu i cierpliwym wyczekiwaniu – bardziej owocne 

niż gwałtowne działania wojenne.

Ojcze, obdarz nasze czasy dniami pokoju. 

Niech już nie będzie więcej wojny.

Amen.

Naucz nas ..Szymonie

 

Pan Jezus wspomagany w dźwiganiu Krzyża

przez Szymona 

Może się Szymon zreflektował w trakcie tej pomocy, 

że jednak warto było pomóc? 

Może zrozumiał bardziej, co się dzieje, 

wtedy, gdy i jego popychali, wyśmiewali,

 opluwali i bili po twarzy ? 

Może – będąc blisko skazańca Jezusa – zobaczył 

sens Męki Zbawiciela? 

Może zobaczył, jak zabójcza potrafi być

 zazdrość i nienawiść? 

Może poczuł, jak bolą słowa? 

Może oberwał z czyjejś ręki cios i został 

uderzony w twarz – podczas gdy sam, 

swoimi rękami, pomagał?

 Panie Jezu, chcemy  modlić się o zgodę między ludźmi. 

Między tymi mieszkającymi najbliżej siebie:

 o zgodę między sąsiadami. 

Bo jakże budować pokój na świecie, 

kiedy między sąsiednimi mieszkaniami,

 domami, wioskami, osiedlami 

czy miastami trwa niezgoda?!

Daj ludziom skłóconym i wojującym

 uprzytomnić sobie, 

że ręce są do pomocy – a nie ciosów; 

że słowa są do pociechy – a nie ranienia; 

że usta są do pozdrowienia – a nie odsłaniania kłów, 

jak wilki;

 że oczy są do widzenia potrzeb drugiego – a nie widzenia 

 tylko jego potknięć; 

że plecy są do pomocnego poklepywania – a nie do 

odwracania się nimi; 

że twarz jest do uśmiechu – a nie do wyśmiewania się;

 że życie jest do wspólnoty – a nie do nienawiści!

 

Któryś za nas cierpiał rany, 

Jezu Chryste, zmiłuj się nad nami.

Wielki Post

 ŚRODA POPIELCOWA

Msze św. o 9 00 i 17 00  

Chrystus pieczętuje nas sobą

Znak popiołu, którym zostaniemy naznaczeni, 

niesie największą ze wszystkich treści: 

oto Chrystus pieczętuje nas sobą. 

On, który stał się prochem dla naszego zbawienia, 

który dał się skruszyć za nasze grzechy; 

Ten, który został zdeptany i zmiażdżony, 

On właśnie naznacza nas znakiem swojej dobroci – krzyżem. 

To, co małe, czyni wielkim; to, co nieważne – najważniejszym; 

to, co brzydkie – pięknym; to, co grzeszne – świętym. 

Dlatego właśnie musiał stać się prochem i dlatego właśnie

 tak bardzo chcemy przyjąć na siebie znak prochu. 

Trzeba pochylić głowę nisko i szczerze wyznać: 

„Moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina”, 

by stać się godnym noszenia korony, 

którą przygotował nam Pan w swoim królestwie. 

Pokorni będą królować – oto cud paschalny, 

przygotowany nam przez Chrystusa, 

Zbawiciela świata.

Panie Jezu, Ty jesteś tą izdebką, w której pragnę 

ukryć się na modlitwę, i Ty jesteś olejkiem, 

którym chcę namaścić swoją głowę. 

 

MODLITWA ZA NARÓD UKRAIŃSKI