III NIEDZIELA WIELKANOCNA

"Poznali Chrystusa przy łamaniu chleba"

Niedziela 26 IV 2020 r. 

Zmartwychwstały Pan jest blisko nas i pragnie

 nam towarzyszyć na drogach naszej codzienności. 

On nie dziwi się naszym ucieczkom, rozczarowaniom, 

 wątpliwościom. 

Podobnie jak do dwóch uczniów zdążających do Emaus, 

przybliża się do nas jako tajemniczy wędrowiec, 

słucha uważnie naszych serc, pyta, wyjaśnia słowo Boże. 

Ukazuje sens swojej tajemnicy paschalnej i pomaga

 nam w jej świetle odczytywać nasze własne życie. 

Obecność Jezusa rozpala także nasze serca, 

napełnia je nowym sensem i światłem. 

My także mamy szansę rozpoznawać żywego Jezusa, 

zmartwychwstałego Pana działającego w naszym życiu,

 i potem z radością świadczyć o Nim.

Jezu, daj mi oczy wiary,

 abym umiał Cię rozpoznawać za każdym razem, 

kiedy będziesz szedł obok mnie.  

Jezu ufamy Tobie. 

 

Być człowiekiem ....

Uśmiech rozprasza chmury

Apostolstwo, które szczególnie dziś, 

w naszych czasach, bardzo jest pożądane,

 potrzebne i skuteczne, to apostolstwo uśmiechu.

Uśmiech na twojej twarzy wywołuje uśmiech

na innych twarzach,

a z uśmiechem wstępuje do duszy trochę radości,

trochę ciepła, trochę ufności.

Uśmiech rozprasza chmury 

nagromadzone w duszy.

Krzyż to źródło łaski, źródło miłości,

źródło zasług, jeżeli umiemy go dobrze

przyjmować i dźwigać i jeżeli z krzyża

zrobimy sobie przyjaciela,

kochanego towarzysza

naszej ziemskiej wędrówki.

Największym aktem miłości bliźniego jest stała

słoneczność duszy, rozsyłająca wszędzie

promienie swe jasne i ciepłe. 

 

Wczytuj się w Ewangelię - a nie będzie w życiu Twym

 tych chwil strasznych, ciemnych, 

rozpaczy pełnych, 

kiedy dusza czuje się zupełnie sama,

 opuszczona - bo Jezus zawsze będzie 

blisko Ciebie,

 a przy Jezusie zawsze i wszędzie, 

nawet w największym bólu - pokój,

 ufność i szczęście Boże. 

 

 

Im ciemniej naokoło, 

tym jaśniej musi nam świecić światło nadziei, 

świętej ufności w Bogu. 

 

 

Nieraz uśmiech twój wlać może do duszy 

zniechęconej, smutnej, zbolałej, 

jakby nowe życie, nadzieję, 

że nastaną lepsze czasy,

 że nie wszystko stracone, że Bóg czuwa. 

O ile milczenie jest ważną rzeczą ,

 o tyle jeszcze ważniejsze jest umieć

 liczyć się ze słowami – mówić, 

kiedy potrzeba, i to co potrzeba. 

 

Duch św.

" Trzeba, by wywyższono Syna Człowieczego,
aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne." 

Działanie Bożego Ducha jest 

mocne i łagodne zarazem. 

Jezus porównuje Go do wiatru. 

Wiatru nie widać, ale widać jego działania: 

poruszają się gałązki drzew, 

chmury suną po niebie, 

kołyszą się kwiaty na łąkach. 

Podobnie Ducha Świętego nie widzimy, 

lecz możemy rozpoznać Jego 

 działanie w nas i innych na podstawie Jego owoców. 

Święty Paweł przypomina nam, że 

„owocem Ducha jest: miłość, radość,

 pokój, cierpliwość, dobroć, życzliwość, 

wierność, łagodność, opanowanie” (Gal 5, 22). 

Kto żyje tymi wartościami, pozwala, aby Duch Święty 

był w życiu jego przewodnikiem i przyjacielem.

Jezu, pragnę zaufać bez reszty Twojemu Duchowi. 

Niech On prowadzi mnie ku spełnieniu

 woli Ojca w moim życiu.  

Zarządzenie

ZARZĄDZENIE

 w sprawie dostosowania dotychczasowych decyzji 

 do aktualnych przepisów prawa polskiego w stanie epidemii.

W związku z zasadami wprowadzonymi rozporządzeniem
 Rady Ministrów z dnia 19 kwietnia 2020 r. w sprawie
 ustanowienia określonych ograniczeń,  
nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii
 (Dz. U. z 2020 r., poz. 697), 
wprowadza się z dniem 20 kwietnia 2020 r. 
następujące zmiany w dotychczas wydanych rozporządzeniach:

1.Od dnia 20 kwietnia 2020 r. w sprawowaniu liturgii w obrębie 
kościołów i kaplic uczestniczyć może liczba osób zależna 
od powierzchni użytkowej danego kościoła lub kaplicy 
(nie wliczając w to zakrystii i pomieszczeń 
nie przeznaczonych dla wiernych oraz chórów muzycznych, 
o ile nie ma tam miejsc siedzących dla uczestników liturgii). 
 Liczba osób mogących uczestniczyć w liturgii jest określona 
 jako jedna osoba na 15 m2powierzchni;

 2.Po obliczeniu powierzchni użytkowej i wyliczeniu 
wynikającej z tego liczby osób mogących uczestniczyć
 w liturgii, informację o dopuszczalnej maksymalnej liczbie
 uczestników należy w sposób czytelny umieścić
 na drzwiach głównych lub tablicy ogłoszeń, 
jeśli znajduje się w pobliżu drzwi.  
Należy tam umieścić również informacje o obowiązku
 zasłaniania ust i nosa przez uczestników liturgii. 
Na użytek służb uprawnionych do kontrolowania sposobu
 wypełniania aktualnie obowiązujących ograniczeń, 
wydaje się być pożyteczne posiadanie stosownej
 dokumentacji technicznej obiektów sakralnych, 
zawierającej dane o ich powierzchni użytkowej;

 3.Do dopuszczalnej liczby uczestników liturgii nie wlicza 
się duchownych celebrujących sakramenty i sakramentalia 
 oraz posługujących 
których liczba musi być ograniczona do niezbędnego minimum;

4.Zakrystia przeznaczona jest wyłącznie dla 
sprawujących liturgię i posługujących. 
Wiernych nie wolno wprowadzać do kościoła lub kaplicy

przez zakrystię, a jedynie przez drzwi wejściowe, 
które nie mogą być podczas liturgii zamknięte
 na klucz lub zasuwę, ponieważ 
 stanowią konieczną drogę ewakuacyjną;

 5.Osoby uczestniczące w liturgii muszą zachować
 pomiędzy sobą 2 metry odległości. 
Zasada ta dotyczy także sprawujących liturgię i posługujących. 
 Należy zatem wyznaczyć miejsca, które mogą zająć celebrujący, 
posługujący i uczestnicy liturgii, 
aby pomiędzy poszczególnymi osobami zachowany 
był odpowiedni odstęp. 
Miejsca te mają być odpowiednio oznakowane, 
 a uczestnicy poinformowani, że mogą zająć wyłączenie
 te wskazane miejsca;

 6.Stosownie do zapisów rozporządzenia, 
czynności religijne, poza ceremoniami związanymi z pogrzebem,
 odbywać się mogą jedynie w budynkach, 
zatem nie można sprawować Mszy świętych
 przy ołtarzach polowych

 7.W świetle obowiązujących przepisów nie jest możliwe 
gromadzenie się wiernych poza budynkiem kościoła 
lub kaplicy (nawet z zachowaniem 2 metrów odległości 
pomiędzy poszczególnymi osobami), 
które uczestniczyłyby w liturgii 
korzystając z nagłośnienia zewnętrznego;

 8.Aż do odwołania nakłada się obowiązek zakrywania,
 przy pomocy odzieży lub jej części, maski albo maseczki, 
ust i nosa także w miejscach kultu religijnego. 
Wyłącznie celebrans, koncelebransi i diakon posługujący podczas 
liturgii nie muszą zasłaniać twarzy jedynie podczas celebracji.  
Sprawowaniem czynności religijnych jest także 
sprawowanie sakramentów i sakramentaliów. 
W przypadku sakramentu spowiedzi należy jednak rozważyć, 
czy stosowanie zasłaniania twarzy nie jest wskazane
 ze względów bezpieczeństwa. 
W innych sytuacjach, np. w kościele, na terenie przykościelnym,
 w zakrystii, w kancelarii parafialnej, 
duchowni są zobowiązani mieć maseczkę ochronną 
lub –zgodnie z przepisami –zakryć usta i nos. 
Pozostali posługujący (ministranci, lektorzy, psałterzyści,  
kantorzy, organiści, zakrystianie) 
oraz wszyscy wierni obecni podczas liturgii muszą 
zasłaniać usta i nos;

 9.Podczas przyjmowania Komunii świętej wierni 
powinni ostrożnie zdjąć lub uchylić maseczkę lub 
część ubioru zasłaniającą usta i nos, 
nie dotykając jej zewnętrznej części;

 10.Znosi się zakaz wstępu na teren cmentarza,
 przy zachowaniu zwyczajnych środków ostrożności i innych
 przepisów prawa. 
W poszczególnych przypadkach zarządcy cmentarzy 
mogą jednak zabronić wstępu na ich obszar poza 
sprawowaniem ceremonii pogrzebowych;

 11.Podczas sprawowania pogrzebu na cmentarzu znajdować
 może nie więcej niż 50 uczestników, 
oprócz osób sprawujących kult religijny lub osób dokonujących
 pochowania, lub osób zatrudnionych przez zakład lub dom pogrzebowy, 
 z zachowaniem odległości 2 metrów pomiędzy poszczególnymi osobami;

12.Msze święte pogrzebowe mogą być sprawowane 
w kościołach parafialnych i filialnych oraz w kaplicach cmentarnych.
 W uzasadnionych przypadkach, 
 po uzgodnieniu pomiędzy proboszczem, administratorem parafii
 lub rektorem kościoła, a także rodziną osoby zmarłej i obsługą pogrzebu, 
Mszę świętą można sprawować w obecności trumny z ciałem 
lub urny z prochami (pamiętając o zakazie otwierania trumny
 w kaplicy lub w kościele). 
 Pochowanie ciała lub prochów dokonuje się według
 trzeciej formy pogrzebu. 
Przejście z trumną lub urną z kościoła lub kaplicy 
na cmentarz może mieć miejsce wyłącznie w przypadku, 
gdy cmentarz bezpośrednio sąsiaduje z kościołem lub kaplicą. 
Należy jednak w tej sytuacji zachować bezpieczną 
odległości pomiędzy poszczególnymi osobami, 
a przejście ma mieć formę uproszczoną. 
W pozostałych przypadkach uczestnicy pogrzebu 
 przemieszczają się na teren cmentarza indywidualnie 
(pieszo lub środkami transportu);
 

 13.W przypadku pogrzebów osób zmarłych 
w wyniku zakażenia kornawirusem, trzeba zastosować się
 ściśle do zaleceń służb sanitarnych, 
 z którymi należy się skontaktować w celu uzyskania
 szczegółowych wytycznych;

 14.W przypadku organizacji nabożeństw należy zachować 
wszystkie zasadny dotyczące liczby osób mogących 
uczestniczyć w liturgii oraz odległości pomiędzy poszczególnymi osobami. 
Nie można jednak organizować nabożeństw 
poza budynkami kościołów lub kaplic;

 15.Wszystkich, zarówno duchownych, jak i świeckich, 
zobowiązuję do respektowania zasad wyrażonych w niniejszym 
 zarządzeniu oraz aktualnych regulacji prawa polskiego.

 Powyższe zarządzenia wchodzą w życie z dniem podpisania, 
z zachowaniem zarządzeń poprzednio wydanych, 
chyba że poszczególne ich zapisy zostały zniesione, 
zmienione lub stoją w sprzeczności z powyższym.

 (-) ✠ Wacław DEPO 

 ARCYBISKUP 

 METROPOLITA 

CZĘSTOCHOWSKI

Częstochowa, 20 kwietnia 2020 r.

 L.dz. 518/5.1.1/2020

Życie

" I nigdy nie zapominaj:
Za chmurami jest słońce."

 Nie ma zbyt wiele czasu, by być szczęśliwym. 

Dni przemijają szybko. 

Życie jest krótkie.

 W księdze naszej przyszłości

 wpisujemy marzenia, 

a jakaś niewidzialna ręka nam je przekreśla. 

Nie mamy wtedy żadnego wyboru. 

Jeżeli nie jesteśmy szczęśliwi dziś, 

jak potrafimy być nimi jutro?

 Szczęście znajduje się w tobie. 

Zaczyna się na dnie twojego serca,

 a ty możesz je wciąż powiększać, 

pozostając życzliwym tam, 

gdzie inni bywają nieżyczliwi; 

pomagając tam, 

gdzie już nikt nie pomaga; 

będąc zadowolonym tam, 

gdzie inni tylko stawiają żądania.

 Słowo jest czymś więcej niż tym,

 co mówisz i tym, co piszesz.

 Słowo jest tym, czym jesteś.

 Bogactwem człowieka są: 

uśmiech, przyjazny gest, 

pogodne słowo.

Nie wolno ci zbyt szybko tracić otuchy.
Czasem trudności tak bardzo przygniatają, 

a niepowodzenia załamują,
że nie widzisz już wyjścia. 

Nie widzisz znikąd ratunku.
Masz wszystkiego dosyć, 

czujesz do wszystkiego niechęć.
Stajesz się wtedy 

przykry i nie do wytrzymania,
zwłaszcza dla ludzi żyjących blisko ciebie.

Widzisz wszystko w barwach
 o wiele czarniejszych,
niż jest to w rzeczywistości.
Stan przygnębienia to jakby rodzaj paraliżu
twojego umysłu i twojej woli.
Jest to nadzwyczaj niebezpieczne.
To ostatni przystanek przed rozpaczą.
Jeśli później znów zacznie się lepiej układać,
niech to będzie dla ciebie doświadczenie na przyszłość.
Nigdy nie trać pogody ducha,
bez względu na to, co się zdarzy!
Postrzegaj własne trudności zawsze 
z pewnym dystansem,
jakby dotyczyły kogoś innego.
Wtedy wszystko zobaczysz w jaśniejszych barwach.
Wtedy odkryjesz ponowne przebłyski światła.
I nigdy nie zapominaj:
Za chmurami jest słońce.

 Dobry człowiek jest jak małe światełko. 
Wędruje poprzez mroki naszego świata
 i na swojej drodze zapala zgaszone gwiazdy.

 Są ludzie, którzy rozsiewają światło. 
I są ludzie, którzy wszystko zaciemniają.

Kto jest dobry, może się spodziewać, 
że wcześniej czy później zostanie ukrzyżowany.